Gerçek Sevgi Vazgeçmez | Herkes Karşı Çıktı Ama O..

Gence şehrinde bir gece.
Evin içini yaran ani bir çığlık, anneyi yatağından sıçrattı.
Leman hanım panikle kızının odasına koştu.
Işığı yaktığında gördüğü manzara kalbini parçaladı.
Yatağın üzerinde oturan Aysel titriyordu.
Yüzü bembeyaz kesilmişti.
Alnından ve boynundan ter damlaları süzülüyordu.
Ellerini kontrol edemiyordu.
Annesine sarıldı.
Anne bu bir rüya değildi dedi. Bu bir kabustu.
Onu gördüm dedi. Murad’ı.
Bağırıyordu. Yardım istiyordu.
Ama karanlık o kadar yoğundu ki ona ulaşamıyordum.
Sanki bir yerde sıkışıp kalmıştı. Yaralıydı.
Onu çağırdım. Koştum. Ama bulamadım.
Leman hanım kızını teselli etmeye çalıştı.
Kızım dedi. Savaş bu. İnsan korkuyla yatar.
O yüzden böyle rüyalar görürsün.
Murad sağ salim dönecek dedi.
Sabret dedi.
Ama anne de biliyordu.
Bu sadece bir rüya değildi.
Bu bir kalbin hissettiği gerçeğin habercisiydi.
Aysel yalnız kaldığında eline baktı.
Parmağındaki nişan yüzüğü parlıyordu.
Murad’ın yüzüğü.
İçinden tek bir cümle geçti.
Keşke onunla gitseydim dedi. Ölseydik bile birlikte ölürdük dedi.
Gözlerinden yaş süzüldü.
Sabaha karşı uyuyabildi.
Bu kez farklı bir rüya gördü.
Murad küçüktü.
Mahallede çocuklarla oyun oynuyordu.
Bağırıyordu.
İleri. Hücum.
Kendi kendine gülümsedi Aysel.
Onu ilk sevdiği gün geldi aklına.
Çocukluk sevgisi değildi bu.
Zamanla büyüyen ve kök salan bir aşktı.
Yıllar sonra yolları yeniden kesişmişti.
Aysel üniversiteye başladığında Murad üçüncü sınıftaydı.
Görüşmeye başladılar.
Her gün.
Gece olunca saatlerce konuşuyorlardı.
Birbirlerine olan sevgileri artık saklanamazdı.
Ama bu sevgi kolay kabul edilmedi.
Aysel’in babası karşıydı.
Kızını zengin bir aileye vermek istiyordu.
Ama Aysel geri adım atmadı.
O sıradan bir kız değildi.
O gerçek bir Azerbaycan kızıydı.
Sevdi mi vazgeçmezdi.
Sonunda nişanlandılar.
Tam düğün hazırlıkları başlarken savaş başladı.
Topraklar ateş içindeydi.
Murad gönüllü olarak cepheye gitmeye karar verdi.
Son kez Gence’de parkta buluştular.
Aysel onun ellerini tuttu.
Beni de götür dedi.
Murad şaşırmadı.
Çünkü onun ne kadar cesur olduğunu biliyordu.
Ama kabul etmedi.
Bu savaş dedi. Senin yerin değil.
Aysel’in cevabı netti.
Sevdiğim insan oradaysa benim yerim de orasıdır dedi.
Murad ona baktı.
İçinde hem gurur hem acı vardı.
O gün ayrıldılar.
Günler geçti.
Cepheden haberler gelmeye başladı.
Kötü haberler.
Bir gün en ağır haber geldi.
Murad ağır yaralanmıştı.
Ama asıl gerçek daha ağırdı.
Murad gözlerini kaybetmişti.
Aysel’in ailesi hemen karar verdi.
Bu nişan bitecek dediler.
Ama Aysel ayağa kalktı.
Gözlerinde korku yoktu.
Kararlılık vardı.
O bu hale vatanı için geldi dedi.
Ben onu bırakmam dedi.
Ben onun yanındayım dedi.
Günlerce yemek yemedi.
Konuşmadı.
Ama vazgeçmedi.
Ailesi baskı yaptı.
Akrabalar geldi.
Onu ikna etmeye çalıştılar.
Zengin bir adamın fotoğrafını gösterdiler.
Ama Aysel tek bir şey söyledi.
Ben Murad’dan başkasını tanımam dedi.
İsterseniz bana deli deyin dedi.
Gerekirse onun hizmetçisi olurum dedi.
Ama onu bırakmam dedi.
Bu sırada üniversitede herkes bu durumu konuşuyordu.
Aysel derslere gelmiyordu.
Arkadaşları endişelendi.
Bir gün grup halinde evlerine geldiler.
Leman hanım onları mutfağa aldı.
Kızımın başına akıl koyun dedi.
Göz göre göre kendini ateşe atıyor dedi.
Arkadaşlardan biri sakin bir şekilde cevap verdi.
Teyze dedi. Biz buraya onu vazgeçirmek için gelmedik.
Ona destek olmak için geldik.
Bütün üniversite Aysel’den bahsediyor dedi.
Onun ne kadar güçlü bir kız olduğunu konuşuyorlar dedi.
Murad cephede savaşmışsa dedi.
Aysel de burada kendi savaşını veriyor dedi.
Bu da bir kahramanlıktır dedi.
Leman hanım sustu.
İlk kez kızının ne kadar büyük bir mücadele verdiğini anladı.
Bu sırada Murad hastaneden çıktı.
Gence’ye döndü.
Ama kalbi Aysel’deydi.
Onun sesini duymak istiyordu.
Onu görmek istiyordu.
Sonunda karar verdi.
Hazırlanın dedi.
Aysel’i almaya gidiyoruz dedi.
Bir gün Aysel’in evinin önüne arabalar geldi.
Müzik çalmaya başladı.
Kapının önünde Murad duruyordu.
Görmüyordu.
Ama dimdikti.
Çünkü o bir kahramandı.
Aysel yatağından kalktı.
Günlerdir yürüyemeyen kız ayağa kalktı.
Kapıya doğru yürüdü.
Ve koştu.
Kapıyı açtı.
Murad’a sarıldı.
Gözyaşları her şeyi anlattı.
Babası geldi.
Donup kaldı.
Kızına baktı.
Aysel başını dik tuttu.
Bize dua et baba dedi.
O an herkes sustu.
Ve baba konuştu.
Git kızım dedi. Mutlu olun dedi.
Çünkü bazı sevgiler sadece söz değildir.
Bazı sevgiler mücadeledir.
Ve ba
Sevdiği için savaşır.
İşte bu gerçek sevginin hikayesidir.
#aşk #hikaye #duygusal #gerçekaşk #sevgi #romantik #viralvideo #storytime #keşfet #fyp #ilişki #fedakarlık #deepstory

Видео Gerçek Sevgi Vazgeçmez | Herkes Karşı Çıktı Ama O.. канала SilentMindsofficial