Gothic [Edycja Rozszerzona]: Nordmarczycy #gothic2returning #gothic2 #gothic2mod

Tom I
Według najstarszych podań przodkowie Nordmarczyków pierwotnie byli pogańskim ludem zamieszkującym Mroźne Wyspy, położone na północny-wschód od Myrtany. Stamtąd ich przodkowie przybyli na ziemie, które dziś zwiemy Sundmarem, a nad którymi w naszych czasach góruje zbudowana przez królów Gothy twierdza Faring.

Barbarzyńcy mieli przypłynąć na Kontynent w poszukiwaniu ziemi, prowadzeni przez pół-legendarnego Rangulda, który stał się wspólnym przodkiem dzisiejszych Nordmarczyków i Sundmarczyków. Zarówno jedni jak i drudzy wierzą, że obie te krainy, po dwóch stronach przełęczy, nadane im zostały przez przez bogów.
To przekonanie wywodzi się widocznie jeszcze z czasów wspólnoty obu gałęzi ludu przybyłego z Mroźnych Wysp. Z tym, że o ile dawniej bogowie ci musieli być pogańscy, o tyle dziś miejsce starych w tej opowieści zajmuje myrtański Innos, którego kult przybył do ludów północy dopiero wiele wieków później.
Z przybyciem Rangulda na Kontynent wiąże się pewna legenda. W dniach nieurodzaju jaki dotknął Mroźne Wyspy, Ranguld udał się do wyroczni, gdzie usłyszał o ‘zielonym lądzie na Południu’. Praprzodek dzisiejszych ludów północy u boku swych towarzyszy, wyruszył więc na wyprawę, we wskazanym przez bogów kierunku.
Tak dotarł do Sundmaru, gdzie pokonawszy plemię jaszczuroludzi, miał w nagrodę otrzymać od bogów dla swoich potomków owe ziemie. Tyle przekazuje nam legenda.  Wiadomym jest jednak, że przodkowie dzisiejszych ludów północy od niepamiętnych czasów toczyli zażarte boje ze swymi jelkalskimi sąsiadami.
Na długo jeszcze przed narodzinami króla Gothów, Troghdana, który zjednoczył liczne szczepy Jelkalów, przodkowie Nordmarczyków zostali przez nich pokonani. Potomkom Rangulda groziła niewola. W dniach klęski działalność swą rozpoczął niejaki Dorganard, pochodzący najpewniej z jednego z zagrożonych plemion.
Według nordmarskiej tradycji, Dorganard miał być wybrańcem bogów, któremu bogowie polecili ocalenie jego ludu i poprowadzenie go ku ziemiom północy. Z woli bogów, bezkresne ziemie za przełęczą miały na wieki stać się ich dziedzictwem. Z tą nowiną Dorganard przemierzał wioski i osady, głosząc obietnicę bogów.
Za sprawą jego nauk, rozpoczął się wielki exodus, podczas którego całe rodziny zostawiały swe domy i biorąc ze sobą wszelki dobytek przeprawiły się na północ. Przodkowie dzisiejszych Nordmarczyków spotkali tam plemiona orków, które dziesiątkowane nieznaną zarazą, uległy pod naporem przybyszów z południa.
Potomkowie Rangulda wkrótce rozciągnęli swe posiadanie na całą krainę, opierając jej granicę o południowe krańce niezbadanych ziem orków. Kolejne wyprawy na północ mające poszerzyć ich władztwo, a napotykając na coraz silniejszy opór orków uświadomiły Nordmarczykom, że granica pozostanie niezmienna.
Tom II
Mijały wieki, a lud ten wzrastał w siłę i liczebność. W tym czasie jedne klany się rodziły, a inne znów zamierały i odchodziły do przeszłości. Ostatecznie ukształtowały się trzy szczepy: Klan Ognia, Klan Wilka i Klan Młota. Nordmar, choć ogromny nie był jednak w stanie wyżywić coraz większej populacji.

Ruszały więc kolejne wyprawy ku ziemiom południa, docierające aż po włości podległe Monterze. Nie uważali się jednak za łupieżców, gdyż wierzyli, że sami bogowie nadali im Sundmar. Plądrując tamte ziemie mieli więc, jedynie zbierać plony odebranej im ziemi. Nie byli jednak na tyle silni by ją odzyskać.
Trudno powiedzieć kiedy Nordmarczycy stali się ludem czczącym Innosa. Jest jednak pewnym, że początki tego kultu muszą się wiązać z łupieżczymi wyprawami na myrtańskie posiadłości Pradawnych. Przyjęta z południa wiara nałożyła się na prastary kult przodków, tworząc właściwą dla Nordmaru odmianę kultu Innosa.
Ważna wydaje się być tu postać Akaschy, któremu w Nordmarze miał się objawić sam Pan Ognia. Niektórzy chcieliby widzieć w nim postać, której Nordmarczycy zawdzięczają okiełznanie skutej lodem krainy. Pewne podania próbują go przedstawić nawet jako ucznia Wiecznego Wędrowca żyjącego kilkaset lat przed Akaschą.
Równie niedorzeczna wydaje się myśl, że Klan Ognia jest najstarszym miejscem w całym Nordmarze. Niewątpliwie jednak Akascha był postacią związaną z Klanem Ognia, a być może nawet jego protoplastą. Ten bohater nordmarskich legend, jako barbarzyński wódz stoczył liczne zwycięskie wojny z orkowymi plemionami.
Jeżeli wierzyć tamtejszym podaniom, Akascha prowadząc swych towarzyszy do kolejnych bojów miał znacznie rozszerzyć granicę Nordmaru. Niosąc ogień na ziemie orków, wydzierał owe tereny z ich łap i oddawał we władanie ludziom. Rozszerzył tym samym znacznie granicę krainy opanowanej przez potomków Rangulda.

Видео Gothic [Edycja Rozszerzona]: Nordmarczycy #gothic2returning #gothic2 #gothic2mod канала Ciecik